گاه نویس

من شهامتم زياده

هيچكسي هنوز تو دنيا

مثل من كه دل نداده

مثل پرواز پرنده

توي قلب آسمونا

من دلو به عشق سپردم

تو قلب كهكشونا

پر زدم من توي چشمات

با تو من پرواز كردم

من از پايان مي ترسيدم و آغاز كردم

پ.ن:يكي از همان نوستالژي بازي ها ؛ متوجه هستيد كه ؟!